Friday, September 29, 2017

ယံုၾကည္မႈ
-------------
ဒီေန႔ ရံုးက အႏၵိယက အင္ဒီးယန္း ဗီြေဂ် နဲ႔ စလံုးက အင္ဒီးယန္း ကာတစ္နဲ႔ ေန႔လည္စာသြားစာေတာ့ ေရာက္တတ္ရာရာ စကားစပ္မိျပီး ကာတစ္က ဒီလကုန္မွာ အင္ဒီယားကို သြားလည္ဦးမယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ မၾကာခင္ကမွ သူျပန္လာတာဆိုေတာ့ သူက ဒီတေခါက္ကေတာ့ နတ္ေက်ာင္းမွာ သြားျပီး ပူေဇာ္မလို႔တဲ့။ မင့္နတ္ကလဲ ဒီလ လွမ္းျပီး ပူေဇာ္လို႔ မရဘူးလားကြာလို႔ေနာက္လိုက္မိပါတယ္။ အဲဒီေက်ာင္းက စပယ္ရွယ္လားလို႔ ေမးေတာ့ သူနဲ႔ ဗီေဂ်က စပယ္ျဖစ္ေၾကာင္း ဓာတ္ပံုနဲ႔ အတူတကြ ျပျပီး ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ မိုးဒီလဲ မၾကာခင္က သြားခဲ့ေၾကာင္း၊ ဗီြေဂ် သူငယ္ငယ္ကလဲ သြားျပီး ပူေဇာ္ေၾကာင္း၊ နတ္ေက်ာင္းအ၀င္မွာ ပူေဇာ္ဖို႔ ကတံုးရိတ္ရေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။ ကာတစ္ေကာ ကတံုးရိတ္မွာလားဆိုေတာ့ ဟုတ္တယ္...တဲ့...
တခ်ိဳ႔ စီးပြါးေရးသမားေတြဆိုရင္ ေရႊ ေလးငါးပိသာအထိ တခါတည္း လွဴတဲ့အေၾကာင္းေျပာပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္က ေအာ္... သူတို႔ ေတာင္းထားတဲ့ ဆုျပည့္လက္ေတြ႔ျပည့္လို႔ လာပူေဇာ္တာေနမွာေပါ့လို႔ ေျပာေတာ့ အဲဒီလို လက္ေတြ႔ျပည့္တဲ့သူေတြ အမ်ားၾကီး၊ ဒါ့ေၾကာင့္ လာပူေဇာ္ၾကတာတဲ့။
က်ေနာ္ကလဲ ဒါနဲ႔ ေတာင္ျပံဳးပြဲကို သြားသတိရျပီး ေအး ဒို႔ျမန္မာျပည္မွာလဲ အဲဒီလို နတ္ပြဲရွိတယ္။ ဒါျဖစ္ေအာင္ မစပါ၊။ ျဖစ္လာရင္ နတ္ကႏၷားေပးပါမယ္၊ ေနာက္ႏွစ္လာ ပသပါမယ္၊ စသျဖင့္ ေတာင္းခံရာက ျပည့္၀ၾကရာက တစထက္တစ စည္ကားလာေတာ့တာပါပဲ။ ေနာက္ႏွစ္မသြားရင္ နတ္က စိတ္ဆိုးျပီး အျပစ္ေပးမွာလဲ အလြန္ေၾကာက္ၾကပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ နတ္ကိုးကြယ္သူမ်ားဟာ တဖက္က ကိုယ့္ဆႏၵျပည့္၀ေအာင္ ကူညီဖို႔ေတာင္းခံရင္း တဖက္က မၾကိဳက္တာလုပ္ရင္ သူ႔ကို မယံုေတာ့ရင္ အျပစ္ေပးခံရမွာလဲ အလြန္ေၾကာက္ၾကပါတယ္။ ယံုၾကည္ကိုးကြယ္မႈကိုအဓိက အေျခခံတဲ့ ဘာသာတရားအားလံုးဟာ ဒီလိုျဖစ္တတ္ၾကပါတယ္။
အင္း တကယ္လဲ ျဗဟၼာေတြ နတ္ေတြက သူတို႔ကို ကိုးကြယ္ရင္ ေစာင့္ေရွာက္ႏုိင္သေလာက္ ေစာင့္ေရွာက္ၾကပံုရပါတယ္။ ဟုတ္တာေပါ့။ လူေတာင္ ကိုယ့္လာ ဆရာတင္ရင္ ဆည္းကပ္ရင္ ခ်ီးေျမာက္ၾကေသးတာပဲ။ အဲဒီလိုပဲ တသက္လံုးက ကိုယ့္ဆရာတင္လာတဲ့လူက ကိုယ့္သိတ္အဖက္မလုပ္ေတာ့ဘဲ တျခားလူ ဆရာတင္ရင္ အင္းဒီေကာင္ေတာ့ ေနႏွင့္ဦးဆိုျပီး အလွည့္က် အခ်က္က် တြယ္တဲ့သူေတြလဲ ရွိတာကိုး။ ျဗဟၼာျဖစ္ျဖစ္ နတ္ျဖစ္ျဖစ္ လူျဖစ္ျဖစ္ အတၱနဲ႔ ကိေလသာနဲ႔ တည္ေဆာက္ထားသမွ်ေတာ့ သေဘာ အတူတူပါပဲ။
---------------------------------------------------------
တခ်ိဳ႔ေသာ ဘုန္းၾကီးေသာ တန္ခိုးရွိေသာ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားကလဲ သူတို႔ တတ္ႏုိင္သမွ် ေစာင့္ေရွာက္ၾကပါတယ္။ ကိုယ္တိုင္လဲ ၾကံဳေတြ႔ရဖူးတယ္။ ထင္ထင္ရွားရွားကေတာ့ ဒုတိယ ေတာင္ပုလု ဆရာေတာ္ၾကီး စကၤာပူကို မၾကာခဏ ၾကြတံုးကေပါ့။ ဆရာေတာ္ၾကီးကို အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္လို႔ ေ၀ယ်ာ၀စၥ ျပဳပါတယ္။ ဆရာေတာ္ၾကီးေတြ ဒီၾကြလာေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာလို ဆြမး္ကြမ္း မျပည့္စံုမွာစိုးလို႔လဲ အထူးျပဳစုမိပါတယ္။ မွတ္မွတ္ယယ ေနာက္ဆံုး ဆရာေတာ္ၾကီး ေဆးရံုတက္တဲ့ေန႔က အမ်ိဳးသမီးက ဆြမ္းခ်ိဳင့္ခ်က္ေပးျပီး က်ေနာ္က ကားနဲ႔ ဆရာေတာ္ၾကီး သီတင္းသံုးတဲ့ ကိုဗင္ကို သြားပို႔ပါတယ္။ ကိုေဇာ္ထြန္းေရ ဒီေန႔ ဆြမ္းမပို႔နဲ႔ေတာ့ေနာ္၊ ဆရာေတာ္ၾကီး ေဆးရံုေပၚေရာက္ေနျပီလို႔ လမ္းမွာဖံုး၀င္လာပါတယ္။
တရက္ဟာေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးကို စၾကၤၾကြဖို႔ ဆင္တိုစာကၽြန္းဖက္ပင့္သြားေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးက ကားေပၚက မဆင္းခင္မွာ ကား ဒက္ဗုတ္ကို လက္နဲ႔ ပြတ္ေနတာ တမိနစ္ေလာက္ ၾကာပါတယ္။ အင္းဆရာေတာ္ၾကီးက ငါ့ကားကို ေဘးအႏၱရာယ္ကင္းေအာင္ ရြတ္ဖတ္ေပးတာေနမွာပဲလို႔ဆိုျပီး ေဘးက ရိုေသစြာ လက္အုပ္ခ်ီေနမိပါတယ္။
အဲဒီေန႔ ညေနက အိမ္ျပန္ေရာက္ အမွတ္တမဲ့ပဲ ဖိုးဒီနံပါတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ က်ေနာ့္ကားနံပါတ္က ဒဲ့ ပထမဆုဗ်ာ။ အဲဒီက်မွ ဆရာေတာ္ၾကီး ဘာလုပ္ေနတယ္ဆိုတာ သေဘာေပါက္တာ။ ေမာင္ေဇာ္ထြန္း ငါက မင္းျမင္ေအာင္ အေပၚမွာ ခ်ိတ္ထားတာ၊ မင္းက ငံု႔ေလ်ာက္တယ္ကြာလို႔ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ား ေျပာေနမလားပဲ။
----------------------------------------------------------
က်ေနာ္တို႔ အသိ ကိုေအာင္ႏုိင္ရဲ့ ကိုယ္ေတြ႔ေျပာျပလို႔လဲ သိရပါတယ္။ သူတခါက သေဘာၤေပၚ သြားျပင္တာ သူ႔လူေတြအားလံုးက လူအားလံုးကုန္ျပီးထင္ျပီး ဆီကန္ထဲကအထြက္ တံခါးပိတ္ထားခဲ့တာ၊ သံကန္ဆိုေတာ့ ပိန္းပိတ္ေအာင္ေမွာင္၊ ေလွခါး ဘယ္နားရွိလဲ မသိေတာ့၊ ဒီအခ်ိန္ ဆီလြႊတ္လိုက္ရင္ေတာ့ ငါေတာ့ ေသျပီဆိုျပီး ေခၽြးျပန္ခ်ိန္မွာ ေလွခါးထိပ္ တံခါးနား အလင္းေရာင္ေလး ျမင္ရသတဲ့ သူလဲ ၀မ္းသာအားရ ေလွကားကေန အျမန္တက္ျပီး အသက္ေဘးက လြတ္ခဲ့ရပါတယ္။
အဲဒါ သူ႔နားက အိမ္ေဘးက ေကာင္မေလး တရက္ဟာ နတ္ပူးျပီး နင့္ငါ အဲဒီတံုးက အလင္ေလးျပ ေစာင့္ေရွာက္တာ နင္သိရဲ့လားလို႔ ေျပာသတဲ့...
-----------------------------------------------------------
ဒါ့ေၾကာင့္ ကိုယ္ေစာင့္နတ္ေတြ၊ မိဆိုင္ဖဆိုင္နတ္ေတြ၊ အိမ္ေစာင့္နတ္ေတြ၊ သမာေဒ၀ နတ္ေကာင္းနတ္ျမတ္ေတြ ရွိတာပဲ။ သူတို႔ကို မရိုမေသေတာ့ မေစာ္ကားသင့္ဘူး။ ကိုယ္ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈျပဳတဲ့ အခါ အမွ်အတန္းေ၀တာေကာင္းပါတယ္။
သို႔ေသာ္ သူတို႔က ကူညီပံ့ပိုးၾကတာပါ။ ကိုယ့္ေရွးအတိတ္ကံနဲ႔ လက္ရွိၾကိဳးစားအားထုတ္မႈကံက အဓိကပါ။
ဒါ့ေၾကာင့္ နတ္ကိုးကြယ္မႈဟာ ကမၼသကတ သမာဒိ႒ိကို ညိႈးႏြမ္းေစႏုိင္ပါတယ္။ မွ်တေအာင္ သဘာ၀က်ေအာင္ ဆင္ျခင္ဖို႔ အေရးၾကီးပါတယ္။
ဒီေန႔ ဗုဒၶဘာသာေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကလဲ ဘုရား နဲ႔ သံဃာကို နတ္လို မလိုမျငား လွဴဒါန္းကိုးကြယ္ေနၾကတာေတြကလဲ အေတာ္မ်ားပါတယ္။
-----------------------------------------------------------
စိတ္ထဲမွာ မေမ့ႏိုင္တဲ့ အေၾကာင္းေလး တခုရွိပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ရံုးမွာ ၁၉၉၄ေလာက္က အတူအလုပ္လုပ္တဲ့ Sharon ဆိုတဲ့ ေကာင္မေလး အေၾကာင္းပါ။ ေကာင္မေလးစ စလံုးမေလး ပိုလီအျပီး ရံုး၀င္လာေတာ့ အင္မတန္ လိမၼာပါးနပ္ျပီး အင္မတန္ လည္ပါတယ္။ အလုပ္လဲေတာ္တယ္။ သူေရာက္လာျပီး မၾကာပါဘူး။ သူ႔ကို ေဘာ့စ္က သေဘာက်ျပီး အလုပ္ေတြ အမ်ားၾကီးဟာ သူ႔ဆီေရာက္သြားေတာ့တာပါပဲ။ က်ေနာ္ကေတာ့ အဲဒီတံုးက ျမန္မာျပည္က ေရာက္လို႔ ၃ႏွစ္ေလာက္ပဲ ရွိေသးေတာ့ အဂၤလိပ္စကားလဲ သိတ္ မေျပာႏုိင္ေသး၊ လူမႈဆက္ဆံေရးလဲ မထဲ၀င္ေသး၊ သူတို႔ စီးပြါးေရး ထံုးစံ AP,AR,GL,Debit, Credit, BL, Inventory စသျဖင့္ဟာေတြလဲ ဘာေတြ ဘယ္လိုမွန္း ျဖတ္ကနဲ မသိ၊ အခုေခာတ္လို သိခ်င္ အင္တာနက္ ခ်က္ျခင္းရွာလို႔ရတဲ့ ေခာတ္လဲ မဟုတ္ဘဲကိုး။ ဒီလိုနဲ႔ ကိုယ္က တေျဖးေျဖး ေဘးေရာက္ျပီး သူက ေရွ႔တမ္းမွာ တရႊမ္းရႊမ္း အစြမ္းျပေနပါေတာ့တယ္။
ဒီလိုနဲ႔ PC accounting system ေရးျပီးေတာ့ သူပဲ အဓိကေရးတာဆိုေတာ့ သူ႔ကိုပဲ အင္ဒိုနီးရွားကို install လုပ္ဖို႔ လႊတ္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ သူ တပတ္ေလာက္ၾကာျပီး အဆင္မေျပျဖစ္ျပီး ျပန္လာပါတယ္။ ျပန္ေရာက္ရင္ေတာ့ ေဘာ့စ္က သူ႔ကို ဆူေတာ့မွာပဲဆိုျပီး ေတာ္ေတာ္ကို ေၾကာက္လာပါတယ္။ ေကာင္မေလးက ဗုဒၶဘာသာပါ၊ သူန႔ဲ ေစ့စပ္ထားတဲ့ေကာင္ေလးကလဲ ဗုဒၶဘာသာပါပဲ။  အစိုးရဆီ အိမ္ေတာင္အတူ ေလ်ာက္ထားျပီးပါျပီ။ ဒါေပမဲ့ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ မသြားခင္ေလးတင္ သူက ခရစ္ယာန္ဘုရားေက်ာင္းကို သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ လိုက္သြားျဖစ္တယ္။ သူ႔ကို ေစာင့္ေရွာက္ဖို႔ ေရာက္တံုးဆုေတာင္းခဲ့တယ္ေပါ့။
အဲဒီလိုနဲ႔ အျပန္ ေလယာဥ္ေပၚမွာ အေတာ္ေၾကာက္ျပီး လုပ္မိလုပ္ရာ ဘုရားသခင္ ငါျပန္သြားရင္ ငါ့ကို ေဘာ့စ္က အလုပ္မျဖဳတ္ေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ပါ။ အဲဒါဆို ငါ ခရစ္ယာန္ဘာသာထဲ ၀င္ပါမယ္လို႔ ဆုေတာင္းလိုက္တယ္။
ရံုးျပန္ေရာက္ေတာ့ သူ႔အဆင္မေျပတဲ့ အေၾကာင္းေျပာျပေတာ့ ေဘာ့စ္က သာမန္ပဲနားေထာင္ျပီး အခုျဖစ္တဲ့ ျပသနာေတြကို ျပန္စစ္ဖို႔နဲ႔ ေနာက္တေခါက္ သြားလုပ္ဖို႔ပဲ ေဆြးေႏြးပါတယ္။ သူ႔ကို မဆူပါဘူး။ က်ေနာ္ ေဘာ့စ္ေနရာက ေနၾကည့္တယ္။ အလုပ္ကို ကိုယ္သိတ္ယံုၾကည္ထားတဲ့သူတေယာက္က အဆင္မေျပ မေျမာ္လင့္တာ ျဖစ္လာရင္လဲ သူ႔ကို ဆူလိမ့္မယ္ မဟုတ္ပါဘူး။ အားေပးျပီး အဆင္ေျပေအာင္လုပ္ဖို႔ ေျပာကာ ပံ့ပိုးမွာပါပဲ။
သို႔ေသာ္ သူကေတာ့ အင္မတန္ကို ၀မ္းသာ အံ့ၾသျပီး အဲဒီေန႔မွာပဲ ဗုဒၶဘာသာကေန ခရစ္ယာန္ကို ေျပာင္းသြားေတာ့တာပါပဲ။ မၾကာခင္လဲ ေကာင္ေလးကိုကြာစဲ၊ ခရစ္ယာန္ေကာင္ေလးနဲ႔တြဲ ျပီး လက္ထပ္လိုက္ပါေတာ့တယ္။
က်ေနာ္တို႔ရံုးကလဲ အင္ဒိုနီးရွားက ျပန္လာျပီး ၂လေလာက္ေန အလုပ္ထြက္သြားပါတယ္။
သူအလုပ္ထြက္သြားေတာ့ သူေရးထားတဲ့ account system ကို က်ေနာ္ စီနီယာ ဟုိင္မင္းကို လႊဲထားခဲ့ျပီး shipping system ကိုေတာ့ က်ေနာ့္ကို လႊဲထားခဲ့ပါတယ္။
ဟုိင္မင္းကလဲ accounting system ကို လႊဲယူျပီး ဆက္လုပ္ေတာ့မွ အထဲမွာ ျဖစ္ကတတ္ဆန္း ျပီးလြယ္စီးလြယ္ေတြ ေပါက္ကရ လုပ္ထားတာေတြကို အံ့ၾသဖြယ္ေတြ႔ရလို႔ ေဘာစ့္ကို တင္ျပပါတယ္။
က်ေနာ္ကလဲ က်ေနာ္ယူခဲ့တဲ့ shipping system မွာ သူအျပေကာင္းရံု ျပီးလြယ္စီးလြယ္ေတြ လုပ္သြားတာကို အင္မတန္ အံ့ၾသစရာေကာင္းလြန္းလို႔ ေဘာ့စ္ကို ေျပာျပမိပါတယ္။
အဲဒီေတာ့မွ ေဘာ့စ္က ေဇာ္ထြန္းေရ- သူရွိေနတံုးက ငါသူ႔ကို အင္မတန္ သေဘာက်တာ၊ သူမရွိမွ သူငါတို႔ကို လိမ္သြားတာ နားလည္တယ္၊ ငါ လူေတြကို ဘယ္လို နားလည္ရမလဲ လို႔ ျပန္ညည္းရွာပါတယ္။
အဲဒီေတာ့မွ သူထင္ထားတဲ့ ငတံုးၾကီး ငေလးၾကီး ေဇာ္ထြန္းတို႔လဲ ေျမာင္းေပၚကေန ျပန္တက္လာ တန္ဘိုးထားစရာေကာင္းတဲ့ စိတ္ခ်ရတဲ့ လူတေယာက္လို႔ အျမင္ခံရပါေတာ့တယ္။
-----------------------------------------------------------------
လြန္ခဲ့တဲ့ သံုးႏွစ္ေလာက္ စကၤာပူ သီတင္းစာထဲမွာ သတင္းတပုဒ္ပါပါတယ္။ အဲဒီသတင္းကေတာ့ လူသတ္မႈနဲ႔ ေထာင္က်ခံထားရျပီး သတ္ပါတယ္လို႔ ၀န္ခံထားတဲ့ အသတ္ခံရမဲ့ မြတ္စလင္ေကာင္ေလးတေယာက္ဟာ သူ႔ေရွ႔ေနက မသကၤာလို႔ ကိုယ့္စားရိတ္ကိုယ္စားျပီး အမႈကို ျပန္လိုက္ရာက အမႈမွန္ေပၚကာ ကြင္းလံုးကၽြတ္လြတ္သြားပါတယ္။ တကယ္သတ္တာက သူ႔အကိုပါ။ သူ႔အကိုက သူ႔ကို အတင္းတြန္းထဲ့ျပီး ရဲကလဲ သူ႔ကို အတင္ဖိအားေပးေတာ့ ေကာင္ေလးက ေၾကာက္တာေရာ သူ႔အကိုနဲ႔ မိသားစုကို ငဲ့တာေရာနဲ႔ သတ္ပါတယ္ ေျပာလိုက္တာပါ... တဲ့...
သူ႔ကို မင္းေထာင္ထဲမွာ တေယာက္ထဲ ေနရေတာ့ ဘာလုပ္ေနလဲ ဆိုေတာ့ သူအျမဲပဲ ဘုရားရွိခိုးေနပါတယ္။ သူသတ္တာမဟုတ္ေၾကာင္း ဘုရားသခင္ကို ေျပာျပျပီး ေသရင္ ဘုရားသခင္ဆီေရာက္ေအာင္ ဘုရားပဲ အျမဲ ရွိခိုးေနပါတယ္... တဲ့
အခုမင္းလြတ္လာေတာ့ ဘာလုပ္မလဲဆိုေတာ့... ဘုရားရွိခိုးပါမယ္၊ ဘာသာေရးနဲ႔ ပတ္သက္တာေတြ ပိုလုပ္ပါမယ္...တဲ့...
-------------------------------------------------------------------------
ခက္တာက က်ေနာ္တို႔ ဗုဒၶဘာသာ ဘုရားက အဲဒီလို မမတာပါပဲ။ က်ေနာ္တို႔ ဘုရားက ေလာကရဲ့ အခ်မ္းသာဆံုးနည္းလမ္းကေတာ့ ဒါပဲကြယ္၊ ငါလဲ ဒီလုိလုပ္ခဲ့တယ္၊ မင္းတို႔လဲ ဒီလိုလုပ္ၾက ဆိုျပီး ဆရာစား မခ်န္ ေပးထားခဲ့ပါတယ္။ ဒီ အျမတ္ဆံုးသုခနဲ႔ ယွဥ္ရင္ကေတာ့ က်န္တာေတြဟာ ေမ်ာက္အိုနဲ႔ နတ္သမီးကြာသလိုပါပဲ။ အကုန္လံုးကို ရြံစရာ စက္ဆုတ္စရာ ဒုကၡတံုးေတြ အစစ္ပဲ။ အဲဒီေတာ့ အဲဒါေတြ မင္းတို႔ မက္မေနနဲ႔၊ အရာရာကို ဥပကၡာျပဳျပီး အျမတ္ဆံုးသုခကိုသာ ရေအာင္ယူျပီး ငါ့ေနာက္လိုက္ခဲ့ၾက... လို႔ ေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္။
အဲဒီေတာ့ ေလာကထဲ ေနတံုး ဘုရားမ်က္ႏွာနဲ႔ ဟိုနတ္က မႏုိးႏုိး... ဒီနတ္က မႏုိးႏုိး လုပ္ရတာေပါ့ေလ။ ဘုရားကလဲ နတ္ေတြကို လူေတြကို ေစာင့္ေရွာက္ဖို႔ သာသနာေတာ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ဖို႔လဲ ရတနာ့သုတ္မွာ မွာၾကားခဲ့တာကိုး။
ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔ ဗုဒၶဘာသာ အတြက္ကေတာ့ ဒီ အျမတ္ဆံုးသုခသာလ်င္ ဦးတည္ရာလို႔ ဘုရားက ဆံုးမခဲ့ျပီး အဲဒီလို ယံုၾကည္ၾကပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ နိဗၺာန္ဆုကို ေတာင္းၾကတယ္။ နိဗၺာန္ ေရာက္ေအာင္ လုပ္ၾကပါတယ္။
တခ်ိဳ႔ ရယ္စရာဆန္ဆန္ ဘုရားျခင္းျပိဳင္ၾကတာလဲ ၾကားဖူးပါတယ္။ ဒို႔ဘုရားကမွ ဘုရားအစစ္၊ ဘုရားဆိုတာ ကယ္ႏိုင္မွ နိဗၺာန္ပို႔ႏုိင္မွ ဘုရားကြ... လို႔ ျငင္းၾကပါတယ္။
နိဗၺာန္ဆိုတာ ကိုယ္တုိင္က်င့္လို႔ ဘယ္ကလာ ရမွာတံုး၊ လြယ္တဲ့ ကိစၥမွ မဟုတ္တာ၊ အႏုိင္မဲ့ အတုမဲ့ တန္ခိုးရွင္က ပို႔ေပးမွ ေရာက္မွာေပါ့လို႔လဲ ၾကားဖူးတယ္။
အဲဒါေတြေတာ့ က်ေနာ္ မသိပါဘူး။ ေျဖရွင္းျပရေလာက္ေအာင္လဲ က်ေနာ္ ဥာဏ္မမွီပါဘူး။ အရင့္အရင္က ျငင္းခဲ့ၾကတာတဲ့ အေျဖေတြ မထြက္ၾကပါဘူးတဲ့။
-----------------------------------------------------------------------------
အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္လဲ ဘယ္ဘုရား အစစ္ျဖစ္တယ္ ၀င္ မျငင္းခ်င္ေတာ့ဘူး။
ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္ ေျပာႏုိင္တာတခုက ဗုဒၶမိန္႔ၾကားခဲ့သလို ***** သတိရွိ၍သာလ်င္***** စိတ္ကို အာရံုတခုထဲမွာ ထားျပီး ၾကည္လင္ေအာင္ လုပ္၊ ၾကည္လင္လာျပီဆိုရင္ ခႏၶာကိုယ္နဲ႔ စိတ္မွာ ေပၚလာသမွ် အာရံုေတြကို ျဖစ္ေနရွိေနတဲ့ အတိုင္းေစာင့္ၾကည့္၊ အဲဒါဆိုရင္ မင္း ကိုယ့္အေၾကာင္း ကိုယ္သိ၊ ကိုယ့္ခႏၶာအေၾကာင္း ဘယ္ေလာက္ မေကာင္းတယ္ဆိုတာ ကိုယ္သိ၊ ကိုယ့္စိတ္ ဘယ္ေလာက္ ဆိုးတယ္ ႏွိပ္စက္တယ္ဆိုတာ ကိုယ္သိ၊ ရြံရွာ စက္ဆုပ္ဖြယ္ ခႏၶာ ရံြရွာ စက္ဆုပ္ဖြယ္စိတ္ ဆိုတာ တလႊာခ်င္းသိလာလို႔ ငွက္ေပ်ာတံုးလို အႏွစ္ေတြ႔ႏုိး တထပ္ခ်င္းခြါလိုက္တာ ကိေလသာ တထပ္ကြာတိုင္း က်ေနာ္တို႔ စိတ္ေတြဟာ တထပ္ ေအးခ်မ္းသြားပါတယ္။
အဲဒါေၾကာင့္ လက္ေတြ႔ပဲ တထပ္ခြါ တထပ္ ေအးခ်မ္းတဲ့ အရသာကို ခံစားရလို႔ ထပ္ျပီး ထပ္ျပီး ခြါျခင္ေနပါေတာ့တယ္။
ခြါျပီး အကုန္ကုန္ရင္လဲေတာ့ ပိုပို ေအးခ်မ္းလာလို႔ ဘုရားေျပာတဲ့ အတိသုကၡကို ရမွာလဲ ဟုတ္ေလာက္တယ္လို႔ ယံုၾကည္လာပါေတာ့တယ္။
ဒါ့ေၾကာင့္ ဗုဒၶမိန္႔ၾကားခဲ့တဲ့ တရားေတာ္ကို လိုက္နာက်င့္သံုးရင္ျဖင့္ အခု နာရီ၀က္တရားထုိင္ အခုစိတ္ေတြတည္ျငိမ္၊ အခု ခႏၶာအမွန္ကို သိလို႔ ျငိမ္းခ်မ္းတဲ့ သံဒိ႒ိေကာ အကာလိေကာ အခ်ိန္မလင့္ လက္ငင္းအက်ိဳးေပးတဲ့ တရားဆိုတာ သူမ်ားေျပာလို႔ ယံုစရာ မလိုပါဘူး ခင္ဗ်ာ။ ဘယ္သူျဖစ္ေစ လုပ္ၾကည့္ ခ်က္ျခင္းသိတာပါ။
သို႔ေသာ္ ေရထဲ ဆင္းဆင္းျခင္းေတာ့ ေရကူး မတတ္ေပဘူးေပါ့။ ဆရာျပသလို က်ိဳးစားကူးပါမွ ေရကူးတတ္မွာေပ့ါဗ်ာ။
ဆရာဘယ္မွာလဲ ဘုရား၊တရား၊သံဃာဟာ ဆရာေတြပါပဲ ခင္ဗ်ာ။

သတၱ၀ါမွန္သ၍ တရားေတြ႔ ခ်မ္းေျမ့သာယာရွိပါေစ....။

ေဇာ္ထြန္း
(ခ်မ္းေျမ့)

Wednesday, September 27, 2017

ျဖစ္ပ်က္ျမင္ေအာင္ၾကည့္ပါ

ျဖစ္ပ်က္ျမင္ေအာင္ၾကည့္ပါ
-----------------------------
ဣေျႏၵထက္ေၾကာင္း ၉ပါးထဲမွာ ပထမဆံုးက ျဖစ္ပ်က္ကို ျမင္ေအာင္ ၾကိဳးစားၾကည့္ဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ တရားအားထုတ္စမွာ ျဖစ္ပ်က္ျမင္ေအာင္ ၾကည့္ရမွာတဲ့ဆိုျပီး ျဖစ္ပ်က္ကို ျမင္ေအာင္ ၾကိဳးစားၾကည့္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ မျမင္ပါဘူး။ အာရံုဟာ ေပၚျပီး ေပ်ာက္သြားတာကို ေတြ႔မယ္။ ဒါေပမဲ့ ျဖစ္ပ်က္သြားတာပါလားလို႔ ဥာဏ္မွာ မျဖစ္ပါဘူး။ ေအာ္ ေပၚျပီးေပ်ာက္သြားတာပဲလို႔ ရႈလို႔ ရပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ျဖစ္ပ်က္ဥာဏ္ေတာ့ မျဖစ္ေသးပါဘူး။ တခ်ိဳ႔ကလဲ သညာသိနဲ႔ ဒါက ျဖစ္တာ၊ ဒါကပ်က္တာဆိုျပီး ဆင္ျခင္ရႈၾကပါတယ္။ ဆင္ျခင္ဥာဏ္နဲ႔ တခုတေနရာကို ျဖစ္ပ်က္ဆိုျပီး အမွတ္ထားရႈေနလို႔ ပညတ္ျဖစ္ပ်က္ၾကီး ျဖစ္ေနပါတယ္။ ၀ိပသနာ ျဖစ္ပ်က္ဥာဏ္ မျဖစ္ပါဘူး။ အလကားေတာ့ မျဖစ္ပါဘူး။ သတိနဲ႔ သံေ၀ဂဥာဏ္ေတာ့ ျဖစ္ပါတယ္။
...............
ဒါ့ေၾကာင့္ တရားအားမထုတ္ခင္မွာ သိထားရမွာကေတာ့ ၀ိပသနာဆိုတာ ခႏၶာကိုယ္နဲ႔ စိတ္မွာ ျဖစ္ေနပ်က္ေနတဲ့ သေဘာေတြကိုရႈတာ လို႔ သိထားရပါမယ္။ စိတ္ကုိ အဲဒီ ဦးတည္ထားရပါမယ္။ ျဖစ္ပ်က္ကို ျမင္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနရပါမယ္။ ဒါေပမဲ့ ေယာဂီျမင္ေနရမွာ ရႈေနရမွာကေတာ့ အာရံုတို႔ရဲ့ သဘာ၀လကၡဏာေတြပါပဲ။ လႈပ္တာ၊ပူတာ၊ေအးတာ၊မာတာ၊ေတာင့္တာ၊စိတ္ဆိုးတာ၊ စိတ္ညစ္တာ၊ ေပ်ာ္တာ၊ နာတာ၊ မခံသာတာ၊ ခ်မ္းသာတာ၊ ျမင္တဲ့သေဘာ၊ ၾကားတဲ့သေဘာ၊ အိပ္ခ်င္တဲ့သေဘာ... စတာေတြကို ရႈေနရမွာပါပဲ။
...
အဲဒီလို ၾကိဳးစားျပီး ရႈေနရင္းက သတိအားေကာင္းလာေတာ့ သမာဓိအားေကာင္းလာတယ္။ အဲဒီမွာ သတိတခ်က္ထားရပါမယ္။ သမာဓိေနာက္လိုက္ျပီး သမာဓိသမား ျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္။ ကိုယ့္ပန္းတိုင္က ျဖစ္ပ်က္ျဖစ္လို႔ သမာဓိေနာက္ ဆားငန္ေရလို တေကာက္ေကာက္လိုက္ေနရင္ မေတာ္ပါဘူး။ သမာဓိဟာ လိုက္ရင္ မဆံုးႏုိင္ပါဘူး။ စ်ာန္ေလးပါး၊ ေနာက္ တန္ခိုးေတြ အထိပါပဲ။ တသက္မက လိုက္လို႔မဆံုးတတ္ပါဘူး။
...
တခ်ိဳ႔က်ေတာ့လဲ သတိအားေကာင္းေတာ့ သမာဓိအားေကာင္းလာတယ္။ သမာဓိအားေကာင္းလာေတာ့ ပညာ အားေကာင္းလာတယ္။ အျမင္ေတြ အားေကာင္းလာတယ္။ ရုပ္ေတြ နာမ္ေတြရဲ့ သေဘာေတြကို ထိုးထြင္းသိျမင္လာတယ္။ အဲဒီမွာ ပိုပို သိခ်င္လာတယ္။ ရုပ္တခုစီ နာမ္တခုစီရဲ့ သဘာ၀လကၡဏာေတြကို အကုန္အစင္ သိခ်င္လာတယ္။ ၀ိထိတခုခ်င္း သိခ်င္လာတယ္။ အမႈံတခုခ်င္း သိခ်င္လာတယ္။ ၾသဇာဓာတ္ကိုထိ သိခ်င္လာတယ္။ စိတ္တလံုးခ်င္းထိ သိခ်င္လာတယ္။ ရုပ္အစံု နာမ္အစံုရဲ့ သေဘာေတြ သိခ်င္လာတယ္။ သိစရာေတြ အမ်ားၾကီးပါပဲ။ အကုန္လိုက္ရင္ သိစရာ အဘိဓမၼာတက်မ္းလံုး လက္ေတြ႔ျမင္ေအာင္ လိုက္ရႈေနလို႔ရတယ္။
...
တခ်ိဳ႔က်လဲ ၀ိရိယေနာက္လိုက္ျပီး ငါ ၁၀နာရီ ထိုင္ႏုိင္တယ္၊ ၁၅နာရီထုိင္တယ္ဆိုျပီး ၀ိရိယေနာက္လဲ ပါသြားၾကျပန္ပါတယ္။
...
အားလံုးဟာ အက်ိဳးမ်ားတာခ်ည္းပါပဲ။ အခ်ည္းႏီွိးေတာ့ မျဖစ္ပါဘူး။
ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္မူလပန္းတိုင္ျဖစ္တဲ့ ၀ိပသနာ အနိစၥ၊ဒုကၡ၊အနတၱဘက္ကို ဦးမလွည့္ဘဲ ခ်ဲ႔ခ်င္ရာခ်ဲ႔ ကားခ်င္ရာ ကားေနတတ္ပါတယ္။
ဒါ့ေၾကာင့္ ဣေျႏၵထက္ေၾကာင္း ကိုးပါး တရားေတာ္ ပထမအခ်က္မွာ ျဖစ္ပ်က္ျမင္ေအာင္ရႈပါလို႔ အ႒ကထာ ဆရာေတာ္က သတိေပးထားပါတယ္။ ကိုယ့္မွာ ျဖစ္ပ်က္ျမင္ႏုိင္တဲ့ သတိ၊သမာဓိ၊ပညာ ျပည့္စံုေနျပီဆိုရင္ ျဖစ္ပ်က္ကိုသာ ဦးစားေပးရႈပါ။ က်န္တဲ့ ၀ိရိယ၊ သမာဓိ၊ သဘာ၀ လကၡဏာေတြကို ခ်ဲ႔ကားမေနပါနဲ႔လို႔ ေျပာခ်င္တဲ့ သေဘာလို႔ သေဘာေပါက္မိပါတယ္။
ဗိုလ္ငါးပါး၊ ဣေျႏၵ ငါးပါး အားျပည့္လာျပီဆိုရင္ ျဖစ္ပ်က္သေဘာကို ရႈမယ္လို႔စိတ္ကို ညြတ္ေပးလိုက္တာနဲ႔ ရႈစိတ္မွာ ျဖစ္ေနပ်က္ေနတဲ့ သေဘာကို ျမင္ပါေတာ့တယ္။ သံပါတ္ျပည့္တဲ့ နာရီေမာင္းေလးကို လက္နဲ႔ တခ်က္ လႊဲလိုက္တာနဲ႔ ဆက္သြားသလိုေပ့ါ။ သံပါတ္လံုေလာက္ေအာင္ မျပည့္ရင္ မျမင္ပါဘူး။ တခါတရံလဲ ဆက္ၾကာၾကာမသြားပဲ ခဏေနက်ရင္ ဟင္ငါ့ျဖစ္ပ်က္ၾကီးကလဲ လုပ္ရႈေနတာပဲလို႔ သိလာတတ္တယ္၊ သို႔မဟုတ္ သတိေပ်ာက္ျပီး အေတာ္ၾကာမွ သတိျပန္လည္လာတာလဲ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဗိုလ္ငါးပါး၊ ဣေျႏၵ ငါးပါး တကယ္အားေကာင္းလာျပီဆိုရင္ေတာ့ တရားထိုင္လိုက္ရင္ပဲ ျဖစ္ပ်က္ပဲ ၾကည့္ခ်င္တယ္။ ျမင္တယ္။ က်ဲက်ဲလဲ ျဖစ္ပ်က္လို႔ပဲသိတယ္၊ စိပ္စိပ္လဲ ျဖစ္ပ်က္လို႔ပဲ သိတယ္။ စိတ္ပ်ံ႔သြားလဲ ျဖစ္ပ်က္ပဲလို႔ သိတယ္။ သတိေမ့သြားတာလဲ ျဖစ္ပ်က္လို႔ပဲသိတယ္။ ေနာက္က် မျမင္ခ်င္ဘူး၊ ျမင္ရတာ ေၾကာက္ေနျပီး ညည္းေငြ႔ေနျပီဆိုလဲ ျဖစ္ပ်က္လို႔ ျမင္ေနေတာ့တာပါပဲ။
ဒါ့ေၾကာင့္ ေယာဂီတာ၀န္က ပညတ္ျဖစ္ေစ၊ ပရမတ္ျဖစ္ေစ၊ သဘာ၀လကၡဏာျဖစ္ေစ ျမင္ခ်င္တာျမင္ သတိရွိေနဖို႔တာ၀န္အဓိကပါပဲ။ ေနာက္က် ပညတ္ကေန ပရမတ္ကို ျမင္စျပဳလာျပီဆိုရင္ ပရမတ္ကို ဦးစားေပးၾကည့္၊ သို႔ေသာ္ ပညတ္ျမင္ေနျပန္လဲ စိတ္မပ်က္ဘဲ သတိနဲ႔သာရႈ၊ အဲဒီက အဆင့္တက္လို႔ ပရမတ္ သဘာ၀လကၡဏာကေန သာမည လကၡဏာ ျဖစ္ပ်က္ေတြ စျမင္ျပီဆိုရင္ေတာ့ ျဖစ္ပ်က္ကို ဦးစားေပး မလြတ္တမ္းရႈ၊ အဲဒီၾကားက သမာဓိက်သြားလို႔ သဘာ၀လကၡဏာပဲ မိေနလဲ စိတ္မပ်က္ဘဲ သဘာ၀လကၡဏာပဲ ရႈဖို႔ပါပဲ။

သတၱ၀ါမွန္သ၍ တရားေတြ႔ ခ်မ္းေျမ့သာယာရွိပါေစ...

ေဇာ္ထြန္း
(ခ်မ္းေျမ့)

Thursday, September 14, 2017

သူကဆဲလို႔ ကိုယ္ျပန္ဆဲေတာ့
သူေရာကိုယ္ေရာ ဆဲသမားေပါ့...
သူကရိုက္လို႔ ကိုယ္ျပန္ရိုက္ေတာ့
သူေရာကိုယ္ေရာ လူၾကမ္းမ်ားေပါ့...
သူကယုတ္လို႔ ကိုယ္ျပန္ယုတ္ေတာ့
သူေရာကိုယ္ေရာ လူယုတ္မာေပါ့...
သူကဆဲလဲ ကိုယ္မဆဲေတာ့
သူရိုင္းေပမဲ့ ကိုယ္ယဥ္ေက်းေပါ့...
သူကရိုက္လို႔ ကိုယ္ေရွာင္ေပးေတာ့
သူကလူၾကမ္း ကိုယ္ယဥ္ေက်းေပါ့...
သူကယုတ္လို႔ ကိုယ္မယုတ္ေတာ့
သူလူယုတ္မာ ကိုယ္လိမၼာေပါ့...
မီးေတာက္ကမာၻ ေမတၱာေရေအး
ျဖန္းကာေပးမွ ျငိမ္းေအးရသည္...
သတၱ၀ါ အနႏၱ ခ်မ္းသာၾကပါေစ...

Tuesday, September 12, 2017

ေလာကကို ေကာင္းက်ိဳးျပဳနည္းေတြထဲမွာ
တရားနဲ႔ ေကာင္းက်ိဳးျပဳျခင္းဟာ
အေကာင္းဆံုး အျမတ္ဆံုး တန္ဘိုး အရွိဆံုး
ေကာင္းက်ိဳးျပဳျခင္းဆိုတာကို
ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့နဲ႔...
ကိေလသာေနာက္လိုက္ျပီး ေမ့ခ်င္ေယာင္လဲ ေဆာင္မေနနဲ႔...

Sunday, September 3, 2017

သူအားငယ္မွာ
စိုးရိမ္ပါလည္း
သံသရာအေရး
ေျမာ္ကာေတြးေၾကာက္
ေလ်ာက္ပါရေစ..
မင္းေလလိုက္ခဲ့...
သားနဲ႔သမီး...
ခ်စ္မျငီးလဲ
ရွင္ကြဲမကြဲ
ေသကြဲကြဲမည္
ေလာကီေမြေကာင္း
ေလာကုတ္ေဆာင္းကာ
ေပးလိုပါသည္
ဒီဘ၀လဲ
သူတို႔ရဲျပီ
တခ်ီတခါ
သံသရာလမ္း
လမ္းျပစမ္းစို႔...
ခ်စ္ၾကည္ခဲ့ၾက
ေအးျမရိပ္ျမံဳ
တတံုခဏ
နားခဲ့ၾကသည္
မတည္မျမဲ
ျပိဳကြဲရမွာ
ဓမၼတာတည္း..
ငို၍မခြဲ
တရားျမဲေစ
ကြဲေလေျမအိုး
ေရႊအိုးသာရ
ဂတိလွဖို႔
ပါရမီဖက္ေရ... ဒို႔ၾကိဳးစားၾကစို႔ေနာ္...